IBON Features-- As Congress deliberates pending bills on the National Food Authority (NFA), farmers and consumers groups have called on lawmakers to increase government subsidy to the agency instead of going through its reorganization. This, they say, will help ease spending difficulties experienced by millions of families amid rising prices of commodities.
Bantay Bigas, a rice price monitoring group of which IBON is a member, also reiterates the need for government to pursue a more active role in the NFA instead of privatizing the state’s food agency and its mandated functions.
The plan to privatize the NFA almost led to zero-budget for its local palay procurement in 2011. But strong public opposition compelled government to pool together the Department of Agriculture’s Php2.5 billion public-private partnerships fund and the agency’s remaining Php6 billion 2010 budget to come up with a so-called NFA subsidy. The amount totaled Php8.5 billion.
Meanwhile, the price of rice distributed by the NFA has gone up from Php25 per kilo to Php27 per kilo in December 2010. The price of regular milled rice, which has risen steadily for the past two decades, increased by 75% from 2001-2009.
The increase in the price of the cheapest rice available in the market is a burden to Filipino families in face of higher oil prices, utility rates, and transportation costs especially amid a grossly insufficient daily minimum wage. Not only does the currently mandated daily minimum wage of Php426 fall short for the expenses of a family of five for basic needs such as food, fuel, water, electricity, house rent, transportation, etc., it also makes spending for equally-important needs such as education and health impossible.
Thus, for Filipino families which, according to the Family Income and Expenditure Survey, spend 21% of their food budget on rice, a bigger subsidy for the NFA is crucial. Bantay Bigas asserts that the NFA needs Php21.9 billion more than the Php8.5-billion pooled subsidy to fulfill the agency’s mandate. This will translate to the procurement of 10% of the total local palay production, which the NFA is expected to sell at a lower price and influence the price of commercial rice in the market.
The group added that by fulfilling the NFA’s mandate, government would be able to help around 4.9 to 6.1 million farmers and their families for at least one cropping season onto the next.
Privatizing the NFA
The NFA’s mandate to ensure food security by making rice affordable to the public, especially poor Filipinos, has been threatened by the ongoing programmed privatization of the food agency. The drive to scrap NFA subsidy, as well as raising the price of rice, is part of fulfilling conditions to privatize the agency as imposed by international financial institutions (IFIs) in exchange of loans for the Philippine government’s agricultural development programs.
Government cites the need to plug indebtedness, leakages and corruption in the NFA – not to mention recent reports of “legalized” smuggling of rice –as reasons for privatizing the NFA. However, it must be noted that it was in the course of reducing government support for the agency that the NFA incurred huge debts. The NFA’s domestic borrowings reached Php39.9 billion in 2009, its accumulated foreign loans stood at Php125 billion and loans from private banks at Php37.7 billion.
There were indeed cases of corruption and leakages in the agency these were not without the participation of government officials and private traders, as in the alleged involvement of former Department of Agriculture (DA) Secretary and now Bohol representative Arthur Yap in the premature bidding of 600,000MT of Indian rice as feeds while it was still being shipped into the country in 2004.
Government has decisive role
State control over the production and distribution of a country’s primary staple has been practiced in the country’s neighboring Asian countries such as China, Thailand, Vietnam and Malaysia. Measures taken by these countries to achieve rice self-sufficiency include providing subsidies and subsidized credits to rice producers, tasking state-run agencies to ensure supply, and regulating prices. Agriculture and the grains sector are priorities in terms of budget and funding in these countries: improvement in technology and infrastructure for increased rice production as well as ensuring that state-run agencies are sufficiently funded and performing their tasks. Developed countries including the US also allocate ample subsidy and protection for their agriculture sectors.
For a country with rice as staple, the government’s neglect towards the current dismal state of Philippine agriculture and food producers is put on the spotlight, while the supposed goals of “rice self-sufficiency” and food security become more and more unattainable. IBON Features
===
Reorganisasyon ng NFA, makakasama sa seguridad sa pagkain
Habang tinatalakay sa Kongreso ang mga panukala kaugnay ng National Food Authority (NFA), nanawagan ang mga magsasaka at grupo ng mga konsyumer sa mga mambabatas na dagdagan ang subsidyo ng gubyerno sa nasabing ahensya sa halip na na ireorganisa ito.
Binigyang-diin ng Bantay Bigas, grupong nagmomonitor sa presyo ng bigas kung saan kabilang ang IBON, ang pangangailangan na magkaroon ng higit na aktibong papel ang gubyerno sa NFA imbes na isapribado ang ahensyang pampagkain pati ang mahalagang papel nito sa seguridad sa pagkain.
Halos walang badyet na inilaan sa NFA sa pagbili ng palay sa 2011 bunga ng planong isapribado ito. Subalit dahil sa matinding oposisyon ng publiko, naobliga ang gubyernong tipunin ang Php2.5 bilyong pondo ng Department of Agriculture para sa public-private partnerships at ang natitirang Php6 bilyon ng ahensya mula sa 2010 badyet upang mabuo ang tinaguriang subsidyo para sa NFA na umabot sa halagang Php8.5 bilyon.
Samantala, ang presyo ng bigas na ipinamamahagi ng NFA ay tumaas mula Php25 kada kilo sa Php27 kada kilo noong Disyembre 2010. Ang presyo ng regular milled na bigas, na tuluy-tuloy na tumaas nitong nakaraang dalawang dekada, ay tumaas nang 75% mula 2001-2009.
Ang pagtaas sa presyo ng pinakamurang bigas sa palengke ay pabigat sa mga pamilyang Pilipino sa harap ng mas mataas na presyo ng langis, presyo ng kuryente, tubig at pamasahe laluna sa harap ng lubhang kulang na arawang sahod. Hindi lang kulang ang kasalukuyang Php426 arawang minimum na sahod para sa gastos ng pamilyang may limang myembro para sa pagkain, lpg, tubig, kuryente, upa sa bahay, pamasahe at iba pa; ginagawa nitong imposible ang paggastos para sa kasing-halagang pangangailangan gaya ng edukasyon at kalusugan.
Kaya’t para sa mga pamilyang Pilipino na ayon sa Family Income and Expenditure Survey ay gumagastos nang 21% ng kanilang badyet sa pagkain para sa bigas, napakahalaga ng mas malaking subsidyo sa NFA. Iginigiit ng Bantay Bigas na kailangan ng NFA ang Php21.9 bilyong higit sa Php8.5-bilyong tinipong subsidyo upang matupad ang tungkulin ng ahensya. Katumbas ito ng pagbili ng 10% ng pangkabuuang lokal na produksyon ng palay, na inaasahang ibebenta ng NFA sa mas murang halaga upang maimpluwensyahan ang presyo ng komersyal na bigas sa palengke.
Idinagdag pa ng grupo na sa pagtupad ng mandato ng NFA, matutulungan ng gubyerno ang may 4.9 hanggang 6.1 milyng magsasaka at kanilang mga pamilya para sa isang panahon ng taniman hanggang sa susunod.
Pagsapribado ng NFA
Ang mandato ng NFA upang tiyakin ang seguridad sa pagkain sa pamamagitan ng pagpapamura ng bigas para sa publiko, laluna para sa mahihirap na Pilipino, ay nababantaan ng kasalukuyang isinasagawang programadong pribatisasyon ng naturang ahensya sa pagkain. Ang tulak para alisin ang subsidyo para sa NFA, gayundin ang pagpapataas sa presyo ng bigas, ay bahagi ng pagtupad ng mga kundisyon na isapribado ang ahensya. Ayon ito sa dikta ng mga institusyong pampinansyang internasyunal kapalit ng pautang para sa mga programa para sa kaunlarang agrikultural ng gubyerno ng Pilipinas.
Idinadahilan ng gubyerno ang pagkakabaon sa utang, mga di makontrol na bahagi at korupsyon sa NFA – kabilang ang mga ulat kamakailan tungkol sa ‘legalized smuggling’ ng bigas – bilang mga dahilan sa pagsasapribado ng NFA. Subalit dapat mapansin na sa proseso ng pagbawas ng suporta ng gubyerno sa ahensya nagkaroon ng malalaking utang ang NFA. Ang mga utang panloob ng NFA ay umabot sa Php39.9 bilyon noong 2009. Umabot sa Php125 bilyon ang utang panlabas at sa Php37.7 bilyon ang mga utang nito mula sa mga pribadong bangko.
Mapagpasyang papel ng gubyerno
Ang kontrol ng estado sa produksyon at pamamahagi ng pangunahing pagkain ng bansa ay isinasapraktika sa mga kalapit-bansa ng Pilipinas sa Asia gaya ng China, Thailand, Vietnam at Malaysia. Kabilang sa mga hakbang ng mga bansang ito para maabot ang pag-asa-sa-sarili sa bigas ang pagbigay ng subsidyo sa mga prodyuser ng bigas, pagtalaga sa mga ahensya ng gubyerno upang matiyak ang suplay, at pagkontrol ng presyo. Prayoridad ang mga sektor ng agrikultura at butil sa usapin ng badyet at pagpopondo sa mga bansang ito. Kalakip nito ang pagpapaunlad ng teknolohiya at imprastraktura para sa dagdag na produksyon ng bigas gayundin ang pagtiyak na sapat ang pondo ng mga ahensya ng gubyerno at ginagawa ng mga ito ang kanilang tungkulin. Naglalaan din ng sapat na subsidyo at proteksyon para sa kanilang sektor pang-agrikultura ang mga mauunlad na bansa kabilang ang US.
Para sa isang bansang pangunahing pagkain ang kanin, tumatampok ang pagpapabaya ng gubyerno sa kasalukuyang kadusta-dustang kalagayan ng agrikultura ng Pilipinas gayundin ng mga prodyuser ng pagkain. Samantala, lalo’t lalong nagiging mahirap abutin ang mga layuning “pag-asa-sa-sarili kaugnay ng bigas”, gayundin ang seguridad sa pagkain. Lathalaing IBON
